Daar is het... mijn huis.
Die goeie ouwe Clevelandstraat. Hoe kon ik die nou vergeten.
Daar ben ik wel. Met m'n stomme gezicht, en dat rare petje.
Dat gaf niet. Want kerst kwam eraan.
Mooie, glorieuze, prachtige kerstmis...
waar het gehele kinderjaar om draaide.
De stad Hohman bereidde zich voor op het jaarlijkse festival...
van vrede op aarde en de goedheid van mensen.
Higbees vensterraam was traditioneel het hoogtepunt van de kerstperiode.
Trouwe fans, opeengepakt met oorwarmers stonden vol belangstelling te kijken...
voor een gouden rinkelende etalage, van mechanische, elektronische vreugde.
Daar had je hem. De heilige Graal van de kerstgeschenken.
De Red Ryder 200-serie luchtbuks.
En daar was hij wel. Red Ryder hoogstpersoonlijk.
In zijn handen hield hij het meest stoere en dodelijk lijkende wapen...
dat ik ooit had gezien.
Al wekenlang maakte ik plannen, om één van die dingen te bemachtigen.
Mijn brein raakte oververhit, om een ultiem hulpmiddel te bedenken...
die nodig was om de Red Ryder luchtbuks, in m'n ouders gedachten te plaatsen.
Ralphie.
Randy.
In 2 minuten zijn jullie beneden. En dan bedoel ik ook 2 minuten.
Toe nou, Ralphie. Ik was hier als eerste.
Hou op.
Als m'n moeder, haar "Look" tijdschrift pakt...
dan voelt ze zich gedwongen om de Red Ryder advertentie te lezen.
Ze hebben Bullfrog geruild. Niet te geloven.
Wat is er?
De Sox hebben Bullfrog geruild.
De enige speler die ze hebben. Voor Shottenhoffer.
"Four-Eyes" Shottenhoffer, een beperkte honkballer.
Nu bestaat het hele team uit beperkte honkballers.
Wat leuk. Ralphie, schiet toch eens op.
Heb je gehoord van die vent, die een jojo had ingeslikt?
Een jojo ingeslikt? - Voor een weddenschap.
Zo'n pummel uit Griffith, Indiana.
Ze zetten de meest domme dingen in de krant.
Wat bedoel je met, dom? Dat is het echte nieuws.
Niet zoals dat politieke gedoe.
Wat is de naam van het paard van Lone Ranger's neef?
Victor. Zijn naam is Victor.
Hoe weet jij dat? - Dat weet iedereen.
Is dat weer één van je domme puzzels?
Ja, het is weer één van onze domme puzzels.
Die 50.000 dollar waard kan zijn.
Wat vragen ze deze keer?
Noem de bekendste namen in de Amerikaanse literatuur.
Victor? Het paard van Lone Ranger's neef?
Ondertussen zocht ik naar de juiste woorden voor m'n luchtbuks.
Het moest wel overtuigend zijn.
Flick heeft grizzlyberen gezien, nabij Pulaski's snoepwinkel.
Ze keken mee aan, alsof er kreeften uit m'n oren kropen.
Het was me wel duidelijk, dat ik zo m'n kansen, zou verkleinen.
Geleidelijk veranderde ik van tactiek. Hé, pa.
Raad eens, wat ik je met kerst geef.
Een nieuwe stookoven.
Dat is een goeie, pa.
M'n vader was één van de meest gevreesde prijsvechters van stookovens in Indiana.
Schiet op, anders kom je te laat op school.
Ja, ik ben al te laat.
Ronde één, was voorbij.
Ouders, één. Kinderen, nul.
Ik voelde dat de kerststrop al strakker begon te worden.
Wat er daarna gebeurde was onvermijdelijk.
Ralphie, wat wil je hebben voor kerst? - Bang geworden, flapte ik het eruit.
Ik wil een echte Red Ryder 200-serie luchtbuks.
Nee. Straks schiet je nog in je oog. - Dat was een typisch moeder antwoord.
"Straks schiet je nog in je oog".
Die dodelijke zin is al door honderden moeders gezegd.
En daardoor niet meer geloofwaardig in het kinderrijk.
Zo groot was mijn verlangen naar een Red Ryder karabijn...
dat ik onmiddellijk begon met de dijk te herstellen.
Ik maakte maar een grapje. Ook al krijgt Flick er wel één.
Ik wil liever iets van Tinker Toys. Ik kon het niet geloven, Tinker Toys?
Daar trapte ze echt niet in. - Luchtbuksen zijn gevaarlijk.
Ik wil niet, dat er iemand in zijn ogen wordt geraakt.
Randy, eet nou toch eens? In China lijden mensen honger.
Wat weten moeders nou van plunderaars, die wroetend richting de keuken gaan.
Waar alleen jij nog, je bange familie kunt redden van het genadeloze kwaad.
Red ons, Ralphie. Ik weet zeker dat die kerels ons te pakken krijgen.
Maak je geen zorgen, pa. Ik heb Ol' Blue bij me.
Wat is hier nou aan de hand?
We denken dat het Black Bart is, Ralph.
Dat is geen probleem voor mij en m'n trouwe Red Ryder 200-serie luchtbuks.
Gelukkig heb ik een kompas in de kolf.
Nou, ik ga maar eens kijken. - Hij durft.
Oh, nee. Het is Ol' Blue.
Oh, nee.
Smeer hem, jongens.
Alweer één. Hij is een echte scherpschutter, of niet dan?
Oké, Ralphie.
Deze keer win jij, maar we komen terug.
Adios, Bart.
Als je weer terug komt, dan zul je er spijt van krijgen.
Als je dat maar weet. - Zoon, je hebt ons gered.
We waren er bijna geweest. En jij hebt ons gered.
Schiet op, wegwezen.
Die auto is niets anders dan een berg rotzooi.
Die klote auto is weer bevroren.
Sommige zijn baptisten of katholiek. Mijn vader was een auto man.
Die klote wagen bevriest nog in de zomer, op de evenaar.
Kleine wijsneusjes in de buurt. - Wacht even.
Het is roetophoping.
Die vervloekte, stomme stookoven. Potverdorie.
In godsnaam, doe die rookschuif open.
Wie heeft die verdomme weer naar beneden gedraaid?
Vervloekte, kloppende, rokende trillende, ratelende, flut roestbak.
Jij vervloekte klote ding. Schiet op. Flut ding, flut ding, flut ding.
Tijdens deze strijd, weefde m'n vader een wandtapijt van scheldwoorden...
dat voor zover wij weten, nog steeds in de ruimte boven Lake Michigan hangt.
Wat een klote rotzooi. Dom prut ding.
De voorbereiding naar school, leek wel alsof je ging diepzeeduiken.
Kom op, mam. Anders komen we te laat. - Maak je geen zorgen, Ralph.
M'n broertje leek wel een teek, die op springen stond.
Wat?
Wat is er?
Wat is er nou? - Ik krijg m'n armen niet naar beneden.
Doe je armen maar naar beneden als je op school bent.
Hé, Flick. Wacht even. Wacht even.
Hoe is het? Wat ben je aan 't doen?
Wat ben ik aan het doen dan? Pinda's pellen?
Luister eens, slimmerik.
Ik heb m'n vader gevraagd, over het likken van lantaarnpalen in de winter.
En hij zegt, dat het gelijk vastvriest aan de paal. Zoals ik al zei.
Onzin. Wat weet jouw vader daar nou van.
Hij zag ooit een vent met z'n tong een treinrail likken, voor een weddenschap.
En de brandweer moest toen komen om z'n tong los te maken...
want dat lukte hem niet meer. - Toe nou, jongens. Wacht even.
Toe nou, jongens. Toe nou, jongens. Wacht even.
Hé, jij daar.
Ik kom niet meer overeind.
Help me.
Ik kom niet meer overeind. Help me even.
Flick, wacht even. - Ik kom niet meer overeind.
Kom op. Sta op. Kom op.
Niks aan de hand. Kom, we gaan. Er is niks aan de hand.
Mrs. Shields.
Oké, iedereen. Ga zitten, alstublieft.
Goedemorgen, klas.
Goedemorgen, mrs. Shields.
Open jullie boeken op pagina 32. Zoals jullie al weten, Silas Marner...
Je lult uit je nek, en je vader ook. - Oh, ja.
Wie zegt dat? - Ik zeg dat.
Nou, ik daag je uit. - De exacte uitwisseling en uitspraak...
van woorden in dit ritueel, waren zeer belangrijk.
Ben je gek? M'n tong tegen die lantaarnpaal drukken? Wat dom.
Omdat je weet, dat het blijft plakken. - Je lult maar wat.
Nou, ik daag je dubbel uit.
Nu was het serieus. Een dubbele uitdaging.
Er bleef alleen nog de tweedubbele uitdaging over.
Totdat de genadeklap viel, van alle uitdagingen...
de onheilspellende driedubbele uitdaging.
Ik daag je driedubbel uit.
Schwartz creëerde een kleine overtreding van de regels...
door de tweedubbele uitdaging over te slaan, om hem de mond te snoeren.
Oké dan.
Toe dan, slimmerik. Doe het. - Ik doe het toch.
Flick's rug verstijfde, en zijn lippen krulde in een uitdagende grijns.
Er was geen weg terug.
Dit stelt niets...
Vast? Vast. Vast, vast.
Jezus. Het werkt echt.
Kijk hem dan.
Ralphie, kom terug.
Kom hier. Laat me niet alleen. - Maar de bel ging.
Wat moeten we nu doen? - Weet ik niet. De bel ging.
Laat me niet alleen. Kom terug.
Waar is Flick?
Heeft iemand Flick gezien? - Flick? Flick wie?
Met de pauze was hij er nog, niet dan?
Ralphie, weet jij waar Flick is?
Ik zeg, "Heeft iemand Flick gezien"?
Ja, Esther Jane?
Oh, mijn god.
Krijg nou wat, het is de brandweer? - Oh, nee.
Gaaf, en de politie.
Eindelijk.
Ik weet dat iemand van jullie, Flick hiertoe heeft aangezet.
Maar hij heeft geweigerd om een naam te noemen.
Maar degene die het waren, weten dat ze schuldig zijn.
Ik weet zeker, dat de schuld die je nu voelt...
erger is, dan de straf die je wellicht krijgt.
Is dat geen vreselijk gevoel?
Heb je geen spijt, voor wat je gedaan hebt?
Dat is alles wat ik wil zeggen, over die arme Flick.
Volwassenen hielden van dit gebabbel, maar kinderen wisten wel beter.
Het was altijd beter om niet betrapt te worden.
Jongens en meisjes, ik geef jullie een opdracht.
Ik wil dat jullie een opstel gaan schrijven.
"Wat ik wil voor kerstmis".
De lucht klaarde weer op. - En ik wil het morgenvroeg...
Ik zag een straaltje licht aan 't eind van de donkere tunnel.
Ik wist als mrs. Shields, m'n mooie en welbespraakte onderwerp las...
dat zij wel begrip had voor m'n benauwde situatie.
En alles zou weer goed komen. Hoe dan ook.
Heb je gezien, hoe vast hij zat?
Deed 't pijn, Flick? - Nee, ik heb niets gevoeld.
Ik was gewoon verrast.
Je was wel aan 't janken. - Ik heb niet gejankt.
Onzin.
Scut Farkus.
Scut Farkus. Wat een vreselijke naam. We konden geen kant meer op.
Daar stond hij, tussen ons en het steegje.
Scut Farkus, staarde naar ons met z'n gele ogen.
Hij had gele ogen. Ik zweer je, gele ogen.
Grover Dill, Farkus's kleine meeloper.
Gemeen. Smerig. Zijn lippen krulde over z'n groene tanden.
Randy lag erbij als een naaktslak. Dat was zijn verdediging.
Zeg, "Sorry". - Sorry.
We gaan er vandoor. - Kom op.
Harder. - Sorry.
In onze wereld, was je een pestkop, een meeloper...
of één van die naamloze slachtoffers.
Oké. Wie is de volgende?
In de jungle van het kinderrijk, veranderde je razendsnel van gedachten.
Ik had al weken geleden een geheim decoder speldje aangevraagd.
Oh, alweer niets.
Dat gaf niet. Vandaag had ik wat belangrijks te doen.
"Wat ik wil voor kerstmis".
Ik wil een Red Ryder luchtbuks met een kompas in zijn kolf...
en dat ding, wat de tijd aanduid. Geweldig hoor.
Ik vind dat iedereen een Red Ryder luchtbuks moet krijgen.
Ze zijn zeer geschikt voor kerstmis.
Ik denk niet, dat een voetbal een leuk kerstcadeau is.
Zelden vloeiden de woorden zo gemakkelijk uit m'n pen.
Ik heb gewonnen.
Rot op, jullie.
De honden van Bumpus.
Onze aso buren de Bumpuses, hadden tenminste 785 stinkende jachthonden.
Ze lieten iedereen op aarde met rust, behalve m'n vader.
Ik heb gewonnen.
Wat? - De hoofdprijs. Ik heb gewonnen.
Kijk hier. Een telegram van Western Union.
Vanavond komt het. Vanavond, verdomme.
Wat betekent dit dan?
Dat het vanavond komt. Ik had Ernie McClosky gebeld.
Volgens hem, was het telegram te laat. De prijs stond er al...
en hij zou 't vanavond versturen. Hier, kauw maar op mij. Ik trakteer.
Weet je, misschien is het wel zo'n Spaans huis in Coral Gables.
Eigen schuld, dikke bult. Jullie stinkhonden.
Misschien is het wel een bowlingbaan.
Een kerel in Terre Haute heeft ooit een bowlingbaan gewonnen.
Hoe kunnen ze hier nou een bowlingbaan leveren?
Ze kunnen toch de akte sturen, in godsnaam. Ik bedoel...
je kunt toch niet verwachten dat ze een bowlingbaan sturen.
Hebben jullie zin om te eten? Ik barst van de honger.
Rijk worden is best vermoeiend. Kom op.
Iedere familie had wel een kind dat weigerde te eten.
Mijn broertje had al 3 jaar niet meer uit vrije wil gegeten.
Randy, speel nou niet met je eten. Eet op.
Dat kan ik niet.
Hongerige mensen zouden dat maar al te graag willen hebben.
Kan ik nog wat rode kool krijgen?
Stop met het spelen van je eten, of je krijgt straf van mij.
Hou nou op, en eet wat. Straks krijg je nog spijt.
Mag ik nog wat?
M'n moeder had al 15 jaar geen warme maaltijd meer gehad.
Gehakt, gehakt, en nog eens gehakt.
Ik haat gehakt.
Oké dan. Ik zorg ervoor dat hij gaat eten.
Geef me een schroevendraaier en een gootsteenontstopper, dan prop ik 't erin.
M'n moeder was iets subtieler.
Welk geluid maken varkens? Goed zo. Knor, knor.
Laat mij eens zien hoe varkens eten. Dit is je snuit.
Laat mij eens zien hoe varkens eten.
Wees lief. En laat mama eens zien hoe varkens eten.
Mijn god. Mama's kleine varkentje.
Het is gearriveerd.
Ja. - Bent u Parker?
Oké, wilt u hier tekenen? - Ja. Wat is het?
Weet ik niet. - Wat zit erin?
Hier. Breng maar naar binnen.
Oké, jongens. Breng maar naar binnen.
Breng 't maar naar binnen. Hier zo. Rechtdoor. Goed zo.
Oké.
Breng het hierheen. Goed zo.
Nog een klein stukje. Mooi zo.
Pas op, voor m'n vrouw.
Bedankt, jongens. Prettige kerstdagen.
Pak een breekijzer en een hamer, Ralphie. Schiet op.
"Bre-ke-bare".
Het is vast Italiaans. - Volgens mij staat er, "breekbaar".
Oh, ja.
Nu gaat het gebeuren.
Ze hebben het goed verpakt.
Hier, Ralph. Pak vast.
Er kan van alles inzitten.
Jezus.
Misschien zijn ze het vergeten. - Nee, het moet hierin zitten.
Kijk dit eens? - Wat?
Kijk dit eens.
Wat is het?
Het is een been.
Maar wat is het? - Nou, het is een been.
Zoals bij een standbeeld.
Standbeeld? - Ja, een standbeeld.
Ja, een standbeeld. - Ralphie.
M'n moeder probeerde iets te suggereren over ons en 't standbeeld.
Verdomme, krijg nou wat. Weet je wat het is?
Het is een lamp. - Het was inderdaad een lamp.
Fantastisch toch? Wat een mooie lamp.
Ik weet het niet.
Hier, hou vast. Hou vast.
De ogen van die ouwe glinsterden. Overmand door de kunst.
Ik weet precies waar het kan staan. Voor het raam in de woonkamer.
Even kijken...
Jezus, God.
Lieverd? - Niets aan de hand.
Even kijken...
Deze gaat naar de radio...
en deze gaat naar de...
Er is er gewoon één teveel.
Even kijken.
Na een paar vonkjes, en een vleugje frisse lucht...
straalde de lamp in z'n volle glorie.
Kijk nou. Moet je dat eens zien. Is het niet fantastisch.
Het is onbeschrijfelijk mooi. Het doet me denken aan Bevrijdingsdag.
Doe alle lichten uit. Ik wil zien hoe het eruit ziet vanaf de straat.
Ik doe de eetkamer. - Kunnen we dit niet eerst bespreken?
Oh, lieverd.
Nog een klein stukje naar rechts. Een stukje deze kant op.
Nog een klein stukje... Iets naar rechts.
Een stukje. Goed zo. Stop. Prima. Prachtig.
Puck, wat is dat dan? - Niet zeuren, Sweed. Ik ben bezig.
Ja, maar wat is het? - Het is een belangrijke onderscheiding.
Een belangrijke onderscheiding?
Dat zie je niet. Het ziet eruit als een lamp.
Het is ook een lamp, mafketel. En een belangrijke onderscheiding.
Die ik gewonnen heb. - Heb jij die gewonnen?
Ik heb een goed geheugen, Sweed. Goed geheugen.
De hele buurt stond inmiddels buiten. - Je moet het eens van buiten zien.
De hele Clevelandstraat kon meegenieten. Het symbool van die ouwe's overwinning.
Als jij die hebt gewonnen, dan is 't vast belangrijk.
Is het niet tijd voor iemands favoriete radioprogramma?
Goede genade, het was al 18:45.
Er was maar één ding, dat me weg kon slepen van die warme gloed...
van elektrische seks, dat zat te schijnen voor 't raam.
Het was tijd voor "Little Orphan Annie".
Die u werd aangeboden door Ovaltine chocolademelk.
Ik herinner me de smaak nog.
Hé, je hebt 't licht uitgedaan.
Ik wist zeker dat ik mrs. Shields een meesterwerk overhandigde.
Misschien dat mrs. Shields, me nu zou uitsluiten van opstellen schrijven...
voor de rest van m'n leven.
Hoe kun je dit nou een alinea noemen? Spelling, spelling, spelling.
Een 4.
Al m'n werk is voor niets geweest.
Een puntkomma, jij sukkel.
Een punt na een zin. Een 4.
Oh, ik kan wel janken als ik nog één 4 moet geven.
Ralphie Parker.
Het opstel waar ik m'n hele leven al op heb zitten wachten.
Luister eens naar deze zin.
Een Red Ryder luchtbuks met een kompas in zijn kolf...
en dat ding, wat de tijd aanduid.
Poëzie. Pure poëzie.
Ralph... een 10+.
Mijn Ralph.
Ralphie, je hebt me zo blij gemaakt.
Een 10+.
Ralph?
Ralphie?
Ralph.
Is er iets, Ralph?
Ik lever alleen m'n opstel in.
Wil je nu op je plaats gaan zitten?
Ga naar je plaats.
Kom op, jongens. Doe je rits goed dicht.
Stap in de auto.
Als we niet aanmaken zijn alle mooie bomen weg.
Schiet op.
M'n moeder stond op het punt om een briljante stap te zetten...
in het legendarische gevecht om de lamp.
De heldhaftige uitspraak daarna, werd een folklore in de Clevelandstraat...
tot op de dag vandaag. - Ik wil geen elektriciteit verspillen.
"Ik wil geen elektriciteit verspillen". - Kom, Ralphie. Stap in de auto.
Zoeken jullie een boom? We hebben er 300.
Dit is de beste Kerstbomenmarkt van het gehele middenwesten.
Je zult geen betere boom vinden dan deze boom hier.
Deze boom houdt het langer vol. Hier vallen echt geen naalden vanaf.
Oké, dan. Hier heb je een boom. Dit is pas een boom.
Deze is een beetje karig vooraan. - Dan zet je hem gewoon in een hoek.
Hebben jullie geen grote boom? - Ja, dit is ook geen boom.
Hier heb je een boom. Dit is pas een boom.
Dit is wat ik zoek. - Vind je hem niet te groot?
Kerst is maar één keer per jaar. Daarom. Hoeveel?
Ik haal er 2 dollar vanaf, omdat jij verstand hebt van bomen.
Dit is toch niet zo'n boom waar alle naalden vanaf vallen?
Nee, dat is de spar.
Die ouwe hield ervan om te onderhandelen alleen was hij 2 keer zo gierig.
Weet je, Dew Lock heeft van die groene plastic bomen.
Nee, toch.
Deze boom ziet eruit, alsof het gemaakt is van groene spiraalborstels.
Het is toch een mooie boom.
Ik bind hem vast aan je auto. - Je hebt een deal.
Deal.
"Jingle Bells, in de arrenslee".
"Je hoort de belletjes van ver, en wij zingen mee".
"Jingle bells, jingle bells, niets is er zo fijn...
als het sneeuwt, om bij opa in de arrenslee te zijn".
Verdomme, een klapband.
Alweer.
4 minuten. Controleer het maar.
Die ouwe hield er wel van.
Hij zag zichzelf al staan in de pitstop van de Indianapolis 500 Speedway.
Die ouwe z'n reservebanden waren alleen nog banden in de wetenschappelijke zin.
Ze waren rond. En ze waren ooit van rubber geweest.
Ralphie, waarom help jij je vader niet even?
Echtwaar? Mag ik? - Ja.
Pas op, voor het verkeer. - Oké.
Het was de eerste keer, dat mij werd voorgesteld, om m'n vader te helpen.
Wat doe jij hier? - Van mam moest ik je helpen.
Oké, ga maar zitten. Kniel maar neer.
Ja, goed zo. Hier, hou maar vast.
Nee, niet zo. Kom, je moet 't zo vasthouden.
Hoe dan? - Zo.
Ik wil er de wielbouten inleggen. Dat zijn er 4. We zijn klaar.
Zo gaat ie goed. Verdomme. Ik krijg je nog wel, vies klote ding.
En klaar is kees.
In een flits zag ik alle bouten voorbij vliegen, en toen waren ze weg.
Ver... verdikkeme.
Ik zei alleen geen "verdikkeme". Ik zei het scheldwoord.
Het ergste vloekwoord. Het meest gebruikte vloekwoord.
Het god, godver, godver, woord. - Wat heb je gezegd?
Dan heb ik 't toch goed verstaan.
Stap in de auto.
Schiet op. - Ik was nu zo goed als dood.
Wat zou het worden? De guillotine? Ophangen?
De stoel? Radbraken? De Chinese watermarteling?
Het was zeker geen kinderspel wat mij te wachten stond.
Is alles goed gegaan?
8 minuten.
Weet jij wat je zoon net heeft gezegd? - Nee. Wat dan?
Ik zal het je zeggen. Randy.
Ralphie.
Na jaren ben ik wel een expert geworden in zeep.
Mijn voorkeur was Lux, maar Palmolive had een lekkerder nasmaak.
Lastig, maar met een iets gladdere oppervlakte.
Lifebuoy, daartegen was...
Wil je het nu wel vertellen?
Oké. Waar heb je dat woord gehoord?
Dat woord had ik minstens 10 keer op een dag gehoord, van die ouwe.
Mijn vader deed aan godslastering, zoals kunstenaars iets deden met verf en klei.
Het was gewoon zijn aard.
Maar ik durfde niet. Dus ik riep de eerste naam, wat me te binnen schoot.
Schwartz.
Kijk eens aan.
Hallo, mrs. Schwartz? Ja, met mij gaat het goed.
Mrs. Schwartz, weet je wat Ralph zojuist tegen mij heeft vertelt?
Nee.
Hij heeft gezegd...
Nee, niet dat.
Ja, dat.
Weet u, van wie hij dat gehoord heeft? - Waarschijnlijk van z'n vader.
Nee, hij heeft 't van jouw zoon gehoord. - Wat?
Wat heb ik dan gedaan, mam? Ik heb niets gedaan.
Alweer een schokkende, mysterieuze, en onverbiddelijke rechtvaardigheid.
Zeep eruit en naar bed. Ben ik blij dat je huiswerk al klaar is.
Want je gaat gelijk naar bed, en ik wil geen lichten zien branden.
Je hebt straf, dus geen stripboeken lezen.
Ik kom kijken, dus geen lichten aan. Trek niet zo'n gezicht...
anders zwaait er wat.
Drie straten verder, kreeg Schwartz zijn straf.
Er was geen kind dat niet geloofde...
dat hij vrij plotseling, stekeblind kon worden...
voordat hij 21 werd. En dan kregen ze wel spijt.
Kijk nou, het is Ralph.
Kom binnen, Ralph. Waar ben je geweest?
Hij heeft een stok bij zich. - Wat is er gebeurd, Ralph?
Volgens mij is hij blind. - Blind? Oh, mijn god.
Hebben wij dit veroorzaakt? - Wat is er in godsnaam gebeurd?
Ralph, zeg het ons alstublieft. Wat hebben we gedaan?
Nee, ik kan het niet. - Alstublieft Ralph, ik moet 't weten.
Wat is er toch gebeurd? - Alstublieft.
Alstublieft.
Het was een... - Ja?
een zeepvergiftiging.
Wat hebben we in godsnaam gedaan?
Ik red me wel. Hoe dan ook.
Ik vergeef het me nooit. - Bedankt, mam.
Ik zei toch, dat je geen "Lifebouy" moest gebruiken.
Ik voel me verschrikkelijk.
Dank je, Heather. - Prettige kerstdagen.
Dank je, Flick.
Prettige kerstdagen.
Prettige kerstdagen, mrs. Shields. - Prettige kerstdagen.
Ik dacht, ik doe eens wat anders. Ja, omkopen kon toch geen kwaad.
Nou dank je wel, Ralph.
Prettige kerstdagen.
En een gelukkig Nieuwjaar.
Je kunt plaats gaan nemen, Ralph.
Weken van liters Ovaltine drinken...
zodat ik de Ovaltinezegels kon versturen om m'n decoder speldje te krijgen...
werden nu eindelijk eens beloond.
Ik heb hem. Meneer, Ralph Parker.
Mijn decoder speldje.
Eindelijk.
Hierbij wil ik jullie mededelen, dat Ralph Parker...
nu een lid is van de "Little Orphan Annie" geheime cirkel...
en daardoor aanspraak maakt op alle eer en voordelen die hierbij horen.
Was getekend: Little Orphan Annie.
Persoonlijk ondertekent: Pierre Andre. En in inkt.
Eer en voordelen. En dat al op 9-jarige leeftijd.
Schiet nou op. Dat gedoe met smokkelaars en piraten interesseerde me niet.
Luister morgenavond weer, voor nog een avontuur van "De zwarte piraat".
Nu komt Annie's geheime boodschap voor de leden van de geheime cirkel.
Onthoud kinderen, alleen leden van Annie's geheime cirkel...
kunnen Annie's geheime boodschap ontcijferen.
Onthoud, Annie is afhankelijk van jullie.
Stel je speldje in op B-2. Hier komt de boodschap.
12, 11, 2, 8. Dit is m'n eerste geheime ontmoeting.
25, 14, 11, 18. 16, 23.
Pierre was goed bezig. Ik merkte dat de boodschap vanavond erg belangrijk was.
3, 25. Dit was Annie's boodschap. Onthoud, zeg het tegen niemand.
90 seconden later, ben ik in de enige kamer van het huis...
waar een jongen van mijn leeftijd nog in z'n eentje kon ontcijferen.
Een "B". Nu de volgende.
"E". Het eerste woord was: "Zorg".
"S". Het werd nu makkelijker. "U".
Schiet op, Ralphie. Ik moet nodig.
Ik ben zo klaar, mam. - Dat zal wel.
"T" en "O". "Zorg ervoor". Waarvoor zorgen?
Wat probeerde Little Orphan Annie te zeggen? Zorg ervoor dat?
Randy, moet nodig. Kom eruit. - Oké, mam. Ik kom eraan.
Ik kwam steeds dichterbij. De spanning was ondragelijk. Wat was het?
Het lot van de planeet hing misschien aan een zijden draadje.
Ralphie. Randy moet nodig
Ik zei toch, dat ik zo kom.
Ik was er bijna. Mijn vingers gingen tekeer.
Mijn verstand raakte oververhit. Iedere porie draaide overuren.
De oplossing was nabij. Ja.
"Zorg ervoor dat je Ovaltine blijft drinken".
"Ovaltine"?
Een stomme reclameboodschap?
Krijg de klere.
Ik stapte maar weer in de bewoonde wereld. Een stuk wijzer dan voorheen.
Rode kool?
Dat is voor morgen. Je houdt toch van rode kool, Ralphie.
Jij, flut systeem. Ik haat het.
Klote apparaat. Stinkende, rokende stroomverbruiker.
Ik zou maar oppassen. Stuk rotzooi.
Wat daarna gebeurde werd jarenlang een strijdpunt in de familie.
Jij stuk rotzooi. Verroest oud ijzer. Flut ding. Klote, klote, klote ding.
Wat was dat?
Wat is er gebeurd?
Wat is er kapot? - Ik weet niet hoe dit kon gebeuren.
Ik gaf de planten water, en toen is jouw lamp gevallen.
Blijf er vanaf.
Je was altijd al jaloers op deze lamp.
Jaloers op een plastic been? - Jaloers.
Jaloers, omdat ik dit heb gewonnen.
Belachelijk. Jaloers? Jaloers op wat?
Dat is...
de lelijkste lamp wat ik ooit in m'n leven heb gezien.
Nu was het eruit. - Pak de lijm.
We hebben geen lijm meer. - Verdomme.
Je hebt de lijm opzettelijk opgemaakt.
Die ouwe stond van boosheid te trillen...
terwijl hij probeerde een echt boos antwoord te geven.
Het enige wat er kwam was... - En met geen vinger.
Met zoveel mogelijk zelfrespect...
verzamelde die ouwe, de overblijfselen van zijn ooit zo belangrijke prijs.
Later die avond, terwijl hij alleen in de achtertuin was...
begroef hij 't naast de garage.
Ik wist het niet zeker, maar ik dacht de muziek van "Last Post" te horen.
Zachtjes.
Weet je wat m'n vader krijgt voor kerst? - Nee, wat dan.
Een roos die spuit. Als mensen er aan ruiken, worden ze nat.
Mijn vader krijgt insecticide spray. - Insecticide spray?
Staan blijven.
Normaal als Dill maar "hoi" tegen je zei, begon je al te gloeien.
Maar meestal sloeg hij je gewoon.
Ik kan niet, Grover. Ik moet naar mrs. Shields.
Hé, kom hier. Kom hier. - Kom terug.
Kom op. Kom hier. - Jij...
kom eens hier. - Wie ik?
Nee, je tante Tilly. - Ja, jij. Kom eens hier.
Ik liet Flick achter om te worden vermorzeld.
Maar m'n luchtbuks passie kende geen loyaliteit.
Sorry, sorry, sorry... Sorry.
Oké, klas.
Ik heb hier jullie kerstopstellen.
Ik ben tevreden.
Jullie hebben het best goed gedaan.
Maar toch ben ik ook teleurgesteld over de spelling.
Nu gaat het gebeuren.
Een 7+? Nee, dat kon niet.
7+?
7+.
Oh, nee
"Straks schiet je nog in je oog". Oh, nee.
M'n moeder had hem zeker van mrs. Shields gekregen. Anders kon 't niet.
"Straks schiet je nog in je oog".
Kwam er nooit een eind aan deze samenzwering en vooroordelen...
tegen Red Ryder en zijn vredestichter?
Deze multiple choice vragen waren afwezig in de laatste rekentest.
Willen jullie nu het antwoord geven.
Ik was omringd door vrolijke kinderen die al wisten wat ze kregen met kerst.
56.
Hé, brilsmurf. Hoe smaakte die sneeuwbal?
Wil je er misschien nog één proeven?
Luister, sukkel. Als ik zeg dat je moet komen, dan kom je ook.
Wat? Ga je nu janken?
Ga je gang, huilbaby. Huil maar. Toe maar.
Huil maar.
Diep in m'n hersenen begon er een klein vlammetje te branden.
Er was iets gebeurd. Er was een zekering geknapt, en ik ging door 't lint.
Ik zeg het tegen m'n vader.
Hé, Ralphie.
Sla hem.
Kom op, sla hem. Pak hem.
Jij vies mormel. Stinkdier. Kloothommel, dat je er bent.
Heb je gehoord, wat hij heeft gezegd?
Ik sla je rotkop, bont en blauw. - Niet te geloven.
Ik had gehoord dat mensen onder erbarmelijke toestanden vreemd praten.
Ik werd me bewust, dat er een stortvloed van lelijke woorden...
en scheldwoorden uit m'n mond vloeide, terwijl ik schreeuwde.
Ralph. Je moeder komt eraan.
Ralphie.
Kom, we gaan naar huis. Kom maar.
Kom, we gaan.
Rustig. Ga maar naar binnen, Ralph.
Doe je hoofd naar beneden.
Kom, naar beneden.
Rustig maar.
Ik wil dat je eventjes uitrust in je slaapkamer.
Ralphie, rustig maar.
Hier, even afdrogen.
Rustig maar. Oké. Ga maar eventjes liggen.
Het werd al donker buiten. Mijn vader kon elk moment thuiskomen van 't werk.
Randy?
Hoi.
Wat is er aan de hand? Waarom huil je?
Papa vermoord Ralphie. - Natuurlijk niet.
Ja, dat doet hij wel. - Nee, dat doet hij niet.
Ik beloof je, papa zal Ralphie echt niet vermoorden.
Wil je er nu uitkomen? Nee?
Wil je melk hebben?
Echtwaar?
Alsjeblieft.
Alles goed nou?
Ik zie je straks wel? Oké. Doei.
Ik hoorde de auto het pad oprijden, en een golf van angst ging door me heen.
Hij kwam er wel achter, wat voor afschuwelijke dingen ik had gezegd.
Oprotten.
Ga naar huis, jullie schurftige honden.
Hé, Bumpus. Haal die stinkhonden hier weg.
Hé, wat eten we? Ik sterf van de honger.
Is er vandaag nog wat gebeurd?
Waar is je bril?
Ben je alweer je bril kwijt? - Ralphie?
Je hebt hem al weer op de radio laten liggen.
Denk er de volgende keer aan.
Wat is er vandaag nog meer gebeurd?
Niet veel.
Ralphie heeft gevochten.
Gevochten? Wat voor gevecht was het?
Je weet hoe jongens zijn.
Ik heb er al wat van gezegd.
Ik zie, dat "the Bears" zondag tegen "Green Bay" spelen.
Oh, ja.
Zudock heeft tickets. Ik wou dat ik ze had.
Wat zal hij het koud krijgen.
Ik begon me langzaam te beseffen dat ik helemaal niet werd vermorzeld.
The Chicago Bears.
De schrik van de regio.
Vanaf dat moment, veranderde er iets tussen mij en m'n moeder.
Het is eerder, "the Chicago Chipmunks". Maar "Bears", zeker niet.
Vreemd.
Zelfs iets groots, als de "Scut Farkus Affaire", zoals het later werd genoemd.
Werd verdrongen toen ik een uitweg zocht in het ondoordringbare luchtbuksweb...
waarin m'n moeder me gevangen hield.
Kerstman. Ja, ik vraag het aan de Kerstman.
Natuurlijk, de Kerstman.
De grote man. De grote baas.
De connectie. Deze keer had m'n moeder een foutje gemaakt.
Mickey.
Mam, de winkels gaan zo dicht, en dan is de Kerstman weg.
Ralphie, de Kerstman gaat niet weg. Wees nou eens stil.
Mam, het is dezelfde domme parade als vorig jaar.
Ralphie, doe eens rustig. - Mam...
Hou je mond, Ralphie.
Daar is hij. - Kerstman.
Ben jij een lieve jongen geweest?
Kunnen we nu gaan? - Ja, we ga nu.
Kom, Ralphie.
Prettige kerstdagen.
Kom op, Randy. Schiet op.
Ralphie, kijk daar eens. De rij is niet zo lang. Ga er maar staan.
Hou Randy's hand goed vast. Tot straks, oké?
Blijf bij elkaar? En loop niet weg.
Kom, we gaan.
Jongeman.
Hé, ventje.
Wat ben jij van plan? - We gaan naar de Kerstman.
De rij houdt hier op. En het begint daar.
Vrolijk kerstfeest, ho, ho, ho. Kom, jongens en meisjes. Opschieten.
Oh, nee.
Kom.
De rij voor de Kerstman strekte zich uit tot aan Terre Haute.
En ik stond aan het eind.
Ik vind de Kerstman leuk. - Mooi.
Laten we eerlijk zijn. De meeste van ons waren spotters.
Maar vlak voor sluitingstijd nam je geen enkele risico.
De chocolade sneeuwman, eet kleine jongetjes.
M'n lieverd...
wat een smakelijk klein jongetje.
Val me niet lastig. Ik ben bezig.
Ik vind de "Wizard of Oz" leuk. - Mooi.
Ik vind de Tin Man wel leuk.
Als Higbee denkt dat ik langer doorwerk dan kunnen ze me de kont kussen.
Kom maar op m'n schoot zitten.
We hebben een natte. Hoe heet je, jongetje?
Billy. - Kom, Randy.
Wat wil je voor kerstmis, Billy? Een speelgoedtruck? Haal hem eraf.
Geef me een handdoek. Daag, Billy.
Ik haat die cassave lucht.
Attentie kopers, het is nu 21.00 uur en onze winkel gaat sluiten.
21.00 uur, verdikkeme. De winkel gaat sluiten.
De Kerstman werkt 's avonds niet door. Opschieten dus.
Kom maar op m'n schoot zitten.
Doorlopen, kind.
En til je voeten omhoog.
Kom maar.
Haal hem weg.
Randy.
Schiet op, kind.
Schiet op.
Kom maar.
Hoe heet jij dan, ventje?
En opschieten, de winkel gaat sluiten.
Schiet op.
Luister ventje, er staan veel mensen te wachten dus, zeg wat.
Wat wil je voor kerst hebben, ventje? - Ik kreeg een black-out.
Wanhopig probeerde ik te herinneren wat ik wilde hebben. Ik bleef maar nadenken.
Kom op, jongen.
Wat dacht je van een mooie voetbal? - Voetbal. Wat is een voetbal?
Zonder erbij na te denken, zei ik zachtjes, "voetbal".
Oké, hij kan weg.
Een voetbal. Oh, nee. Wat had ik gedaan?
Wakker worden, sukkel. Wakker worden. "Nee".
Ik wil een echte Red Ryder uit de 200-serie, luchtbuks.
Straks schiet je nog in je oog, jongen.
Prettige kerstdagen.
Nee...
Daar zijn ze wel. Ik zie jullie wel in Oz, jongens.
Heb je...
Heb je de Kerstman nog gezien? - Ja.
Heb je hem verteld wat je wilde hebben? - Ja.
Heeft hij je gevraagd, of je dit jaar wel lief bent geweest?
Nee.
Maak je geen zorgen, dat weet hij wel. Hij weet alles.
Prettige kerstdagen, ho, ho.
Oké, naar beneden met jou. - Daag, Chris.
Prettige kerstdagen.
Mooi zo.
Wacht eventjes. Steek de stekker erin. - Die zit erin.
Het groene licht brand niet. - Nee, groen is aan en blauw is uit.
Dat hoef je mij niet te zeggen. Ik ben niet kleurenblind.
En ik ben ook niet kleurenblind.
Kijk, ik zei toch dat het groen was.
Niet bewegen. Iedereen blijft staan.
Blijf staan waar je staat. Er is een zekering doorgebrand.
Die ouwe kon zekeringen sneller vervangen dan een haas met een date.
Hij kocht ze namelijk massaal in.
Kijk toch.
Is het niet prachtig? - Wat een klere werk.
Nee, de ster is krom. - Nee, die ster is kaarsrecht.
Niets aan de hand.
Wees toch voorzichtig. - Dat ben ik toch.
Ik maak het wel in orde. En klaar.
Kijk. Perfect.
Het is al laat. Ik hoop niet dat de Kerstman ons huis overslaat...
omdat sommige jongens nog steeds niet in bed liggen.
Volgens mij, heb ik zo straks de bellen van zijn slee gehoord.
Oké, jullie twee. Naar boven toe. - Opschieten.
Oké, we halen ze op.
Randy, kom op. Sta op, Randy.
De Kerstman is langs geweest.
Gaaf, een truck. Die is van mij.
Kijk hier eens? Die is van mij.
Wat zit hier in? Het is hard.
Een brandweerauto. Die is ook van mij.
Kan dit omhoog?
Ja, dat kan.
Vrolijk kerstfeest. - Vrolijk kerstfeest, jullie twee.
Randy, nee. We beginnen zo, lieverd.
Ik wil de Kerstman spelen. - Wacht even, Randy.
Jij was vorig jaar de Kerstman. Ralphie, jij bent nu de Kerstman.
Toe nou, Ralphie. - Met wie moet ik beginnen?
Begin maar met Randy.
Jouw cadeau van tante Clara zie ik daarginds liggen.
Ze stuurt jou altijd van die leuke cadeaus.
Geef mij er één, Ralphie. Kom op.
Kerstmis was begonnen. We storten ons in de hoorn des overvloeds...
trilden van verlangen en verrukking, door onze tomeloze hebzucht.
Krijg ik dit jaar geen stropdas?
Een zeppelin. - Een blik autowax.
Ralphie, wat heeft tante Clara jou gegeven? Laat eens zien.
Dat wil ik niet.
Ralphie, laat eens zien wat je van tante Clara hebt gekregen.
Tante Clara was jaren in de waan, dat ik nog steeds 4 was, en een meisje.
Ze geeft jou altijd van die leuke dingen, Ralphie.
Oh, mijn...
Oh, wat schattig zeg.
Ralph, trek het eens aan. - Dat wil ik niet.
Ga naar boven en trek 't aan. Ze heeft er veel tijd ingestoken om 't te maken.
Nu Ralphie zich gaat omkleden, speel ik wel de Kerstman.
Nou, eens even kijken. Ik zie al iets. Randy.
Deze is voor jou, lieverd.
En dit is voor papa.
Hier. Van mij, voor jou.
Dank je wel.
Wat zou het toch kunnen zijn?
Er is maar één manier, om daar achter te komen, niet dan?
Het is een blauwe bal.
Het is een bowlingbal.
Dank je wel. - Vind je hem mooi?
Ja, heel mooi.
Ralphie. We wachten.
Moet dat nou, mam. - Opschieten.
M'n voeten begonnen meteen te zweten toen deze 2 pluizige konijntjes...
met die blauwe knoopogen, me stom zaten aan te staren.
Kom hierheen, zodat ik je beter kan zien.
Ik hoopte alleen dat Flick 't niet zag, want deze vernedering kon m'n leven...
op de Warren G. Harding school veranderen in een hel.
Wat schattig? Dat is het mooiste, wat ik ooit in m'n leven heb gezien.
Hou je mond, Randy. - Hij lijkt op een gestoorde paashaas.
Nietwaar. - Welwaar. Het is een roze nachtmerrie.
Vind je 't leuk om het te dragen? Wil je het graag uittrekken?
Zeg dat hij 't kan uittrekken.
Je draagt het wel als tante Clara komt. Trek maar uit.
Mijn god, wat een rotzooi?
Wie ruimt die rommel op? - Ik niet.
Randy, heeft het vorig jaar gedaan. - Dan kan hij 't weer doen.
Deze wijn is helemaal niet zo slecht. Maar ook niet perfect.
Wil je een slokje? - Nee, dat wil je niet.
Heb je een leuke kerst gehad? - Het was wel leuk.
Heb je alles gekregen, wat je wilde hebben?
Bijna alles. - Bijna alles? Zo gaat dat in 't leven.
Dan maar wachten tot de volgende kerst. - Ja.
Dat is vreemd.
Wat ligt daar achter het bureau? - Waar?
Achter het bureau, tegen de muur.
Ga eens kijken, wat het is? Toe maar.
Wat hebben we daar dan neergelegd, lieverd?
De Kerstman heeft 't daar waarschijnlijk neergelegd.
Het was prachtig. Ik kon nauwelijks wachten om hem uit te proberen.
Weet je, hoe je hem moet laden? - Ja.
Oké, goed zo.
Voorzichtig. Anders vallen ze op de grond.
Dicht doen.
Mag ik hem uitproberen, ma? Mag ik?
Natuurlijk. - Oké. Maar wel buiten.
Ik vind het nog steeds gevaarlijk.
Wacht, doe je laarzen en je jas aan. Het is koud buiten.
Ik had er al één toen ik 8 jaar was.
Wat als hij zich pijn doet? Ralphie, je jas.
En schiet niet op dieren en vogels. - Behalve de honden van Bumpus.
Wees voorzichtig, Ralphie.
Het was welbekend hier, dat die ouwe verslaafd was aan kalkoen.
Een eerlijke "Gallopavo Kalkoennus" mafkees. Een paar dagen voor kerst...
begonnen zijn ogen al te stralen met een wild en vraatzuchtige blik.
Oké, Black Bart. Nu krijg je het.
Oh, nee. Ik had m'n oog geraakt. - "Straks schiet je nog in je oog".
"Straks schiet je nog in je oog".
Ralphie, wees voorzichtig. Straks schiet je nog in je oog.
Ze had niets gezien. Ze wist nog van niets.
Mijn ogen waren in orde. Het kogeltje had m'n bril geraakt.
Mijn bril. Oh, nee. Waar is m'n bril?
Er was geen vreselijke vergelding voor een kind, dan een kapotte bril.
Stop.
Oh, nee.
Oh nee, verpulvert.
Oh, nee.
Even dacht ik nog, om te doen alsof. Misschien zou 't niet opvallen.
Oh, nee. In m'n gedachten verscheen meteen een spectaculair complot.
Even kijken, een ijspegel.
Die van de garage viel, en m'n oog raakte.
Dat zou wellicht werken. Het moest wel. Snel toverde ik wat tranen tevoorschijn.
Ralphie?
Wat is er, lieverd? Wat is er gebeurd? Laat mij eens zien?
Er is een ijspegel van de garage gevallen, en die heeft mij geraakt.
Wat is er? - Niets aan de hand. Lees maar door.
Wakker worden, Randy.
Oh, mijn god.
Het raakte mijn wang, en toen is m'n bril kapot gegaan.
Ik probeerde het nog te ontwijken, maar ik...
Kijk, het is maar een bultje.
Het had net zo goed in je oog kunnen belanden. IJspegels kunnen je doden.
Wat is daar boven aan de hand? - Niets. We komen zo naar beneden.
En blijf van de kalkoen af. Hij is nog niet gaar. Straks krijg je nog wormen.
En mijn bril dan?
Dan draag je zolang je ouwe bril met die barst, totdat je een nieuwe hebt.
Het was me gelukt.
Mijn geweer ligt nog buiten.
Als je aangekleed bent, dan kun jij je geweer ophalen. Druk dit erop.
Zo gaat dat in het leven.
Soms op het hoogtepunt van onze feestvreugde...
als er niets aan de hand leek te zijn...
daalde er toch weer iets onheilspellends over ons heen.
De kalkoen.
Jullie, smerige...
Jullie zijn klootzakken, Bumpuses.
De heerlijke geur, hing nog steeds rond in het huis. Maar het was weg.
Weg. Geen kalkoen. Geen boterhammen met kalkoen.
Geen kalkoensalade. Geen jus, geen hachee, Kalkoen à la King...
of liters kalkoenensoep. Weg. Het was allemaal weg.
Oké dan. Iedereen naar boven toe. En kleed je aan.
Dan eten we wel uit.
"Versier de zalen met takken van hulst". "Fa, ra, ra, ra...".
"Dit is de tijd om vrolijk te zijn". - Nee, nee, nee, nee...
Nee. Het is geen, "Ra, ra, ra, ra", maar "La, la, la, la".
Zo moet je zingen, "Versier de zalen met takken van hulst".
"Fa, la, la, la, la...".
Opnieuw.
"Versier de zalen met takken van hulst". "Fa, ra, ra, ra...".
"Dit is de tijd..." - Stop maar.
Zing maar iets anders. - Jingle bells, oké?
"Jingle bells, jingle bells, in de arrenslee".
"Je hoort de belletjes van ver, en wij zingen mee".
Nee, nee, nee. Stop maar.
Ga naar keuken. Breng eten voor klanten.
Oh, sorry hoor. - Sorry?
Ja, het is een prachtige eend.
Ja, echtwaar.
Maar weet je...
Wat? - Hij lacht naar mij.
Zo goed?
Prachtig nou? - Ja.
Die kerst bleef in onze herinneringen voortleven...
als de kerst, toen we werden voorgesteld aan een Chinees kalkoen.
Er was dus niets aan de hand.
Oh lieverd, kom eens hier. Moet je dit zien.
Wat is dat prachtig.
Vrolijk kerstfeest.
Naast mij in de duisternis, lag m'n met olie ingesmeerde schoonheid van staal.
Het mooiste kerstgeschenk, dat ik ooit kreeg. En ooit heb gekregen.
Langzaam viel ik in slaap...
terwijl ik vliegende eenden vanuit m'n heup neerknalde.